Ik herinner het me nog goed. Ik was 16 jaar oud en had net mijn eerste kinderkamp als leiding overleefd. Op het einde van het kamp waren een hoop kinderen naarstig in de weer om adresgegevens te verzamelen van nieuwe vriendjes en leuke leiding. Dat is echter verleden tijd. Vorig jaar op kamp was er haast niemand geïnteresseerd in waar je woonde of wat je telefoonnummer was. Er was slechts één ding waar ze op zoek naar waren: MSN-adressen zodat ze met je kunnen chatten na het kamp.
MSN, Runescape, Netlog, winks en MySpace: gebruik je ze elke dag of klinkt het je als Chinees in de oren? Of je het nu graag hebt of niet: het internet is geëvolueerd tot een medium dat we niet meer kunnen wegdenken uit de levens en sociale interacties van mensen en al helemaal niet uit de levens van onze jeugd.
Het web is al lang niet meer uitsluitend een handige bron van informatie. Het internet is vandaag een platform voor sociale interactie, een schier onuitputtelijke bron van entertainment, een uitlaatklep voor emoties, een vrij podium voor ideeën en meningen en een plaats waar je jouw verhaal kwijt kunt en waar je de verhalen van anderen kan ontdekken.
Wat moet je er als jeugdwerker echter allemaal mee? Wie weet heb je zelf absoluut geen behoefte aan al deze nieuwe mogelijkheden. Desondanks speelt een steeds groter deel van de levens van veel jongeren zich af in deze virtuele wereld. Is het dan niet onze plicht om daar als jeugdwerkers ook aanwezig te zijn? Voor veel jongeren is het zelfs al helemaal geen virtuele wereld meer, maar een verlengstuk van zichzelf en zijn de sociale interacties die zich daar afspelen voor hen even betekenisvol en echt als een gesprek onder vier ogen.
Het web geeft jongeren enorm veel nieuwe mogelijkheden, maar brengt natuurlijk ook eigen gevaren met zich mee. Net als in de echte wereld is niet alles veilig en heeft niet iedereen online goede bedoelingen. Dat hoeft op zich geen rem te zijn, maar hoe kunnen we jongeren helpen om er op een positieve en verantwoorde manier mee om te gaan als we deze wereld zelf niet kennen?
Al deze online ontwikkelingen hebben ook een sociale impact. De verschuiving van consumptie naar participatie heeft invloed op dagelijkse sociale praktijken zoals de manier waarop omgegaan wordt met personen, vorming van ideeën, relaties, kennis en samenwerking.
Het web evolueert razendsnel en vaak onvoorspelbaar. Wie had een tiental jaar geleden de huidige impact van het web kunnen inschatten? Elke week lijken er wel nieuwe ontwikkelingen en mogelijkheden te ontstaan. Het web zal in de toekomst in elk geval steeds meer doordringen in onze algemene leefwereld. Zoals het vaak met technologische ontwikkelingen het geval is, zijn het vooral de jongeren die hierin het voortouw nemen. Het is aan ons als jeugdwerkers om op zoek te gaan naar manieren om hen hierin tegemoet te komen.
Ik ben erbij - in de virtuele wereld. Hoge activiteit:
MSN, Facebook, Blogspot, Google Feed Reader. Andere dingen iets minder.
Ik denk dat het nuttig is als een aantal jeugdwerkers zich daar begeven, met name nittug om deze redenen:
- contact houden met jongeren die ze kennen
- fungeren als een soort praatpaal voor alle jongeren, ook diegenen die ze niet kennen
- "onderwijs geven" en gezonde interactie via forum's, blogs, etc.
- jongeren het idee geven dat er jeugdwerkers in de buurt zijn als ze online gaan, niet als sociale controle maar wel als soort "link" naar hun geloofsleven
- een voorbeeld stellen, bijvoorbeeld in de omgang met zowel christenen als andersgelovigen
Persoonlijk vind ik het ook nuttig omdat het de verschillende "hokjes en vakjes" van je leven bijeenbrengt. In de kerkdienst zijn jongeren (en wij!) vaak een totaal ander persoon dan op school of dan thuis of werk. Online heb je meestal maar 1 profiel op een site en daar ziet iedereen dezelfde persoon, bijvoorbeeld op een sociaal netwerk als Facebook.
Wat ook ongeloof'lijk veel verschil maakt dat zijn de mailtjes. Een mailtje sturen doet iedereen, ook degenen die weinig internet gebruiken, maar jongeren zijn zot op mailen en mails ontvangen. Dus, als je jeugdwerker bent en je hebt geen zin om je écht te gaan verdiepen in de virtuele wereld: stuur dan af en toe een persoonlijk mailtje naar jongeren, da's ook al een hele vooruitgang.
Verder zit ik zelf met een soort probleem: Jongeren gebruiken al die dingen wel vaak, en zien ook het nut en waarderen het ook als je je daar als jeugdwerker begeeft te midden van hen. Maar elke keer als ik met anderen erover praat, krijg ik zo'n lachje van "schattig, hij doet ook aan die onzin mee." Terwijl ik zelf meer dan ooit besef dat dit serieuze bediening is. Hoe ga je daar mee om? Hoe maak je duidelijk aan anderen dat ze niet persé mee hoeven te doen, maar dat ze het wel in hun waarde laten als anderen (wij dus) wél de tijd willen investeren om aanwezig te zijn online?
Posted by: Henri | 01 March 2008 at 20:15
Hey Henri,
Goeie reactie. Zeker de opmerking ivm het bijeenbrengen van de verschillende hokjes van je leven vind ik erg waardevol. Het is idd zo dat we vaak een erg versnipperd leven hebben, maar op het web als platform komen die levens ineens samen. Dat heb je nergens anders in je leven en dat geeft soms erg waardevolle inzichten in de levens van je jongeren, maar is ook een uitdaging voor jezelf om eerlijk om te gaan met die aspecten van je leven.
Ivm de reacties van anderen: zelf heb ik daar niet zoveel last van, aangezien ik in de communicatiesector werk. Men gaat er dus meestal wel van uit dat ik mee moet zijn voor m'n werk. Als jeugdwerker zou ik denk ik gewoon zeggen dat het een deel van m'n taak als jeugdwerker is om aanwezig te zijn waar de jongeren zich bevinden... dus ook online. Jij doet maw gewoon je job. Jeugdwerkers die dat niet doen nemen mijns inziens simpelweg hun verantwoordelijkheid niet op.
Posted by: flip | 23 March 2008 at 13:30